Bu sefer merhabayla değil elveda ile başlayacağım satırlarıma.  Elveda sevgili, gidiyorsun artık, elveda. Bitti, zor oldu her şey ama bitti. Korku dolu sessizliğin bitti artık, geride elimde kalan anneler gününde alınmış bir çift bebek patiği. Bakar bakar seni hatırlarım gözlerimden akan gözyaşlarıyla. Sonra otururum yerime, geçen 3 ayın şerefine 2 kadeh votka kaldırırım ve içerim şerefine.

Kurulan hayaller gerçek olur o zaman. Başımın döndüğü o saatlerde hiçbir şey hatırlamam, hiçbir şeye bozulmam. Kurduğumuz hayallerde bulurum kendimi bir an. 1+1 evimizde 1 tane çocukla beraber, annelerinin sen olduğu o güzelim hayallerde. Hani hatırlarsın ya, geniş bir mutfağımızla salonumuzun ortak olduğu o güzel evimizde.

Sabah olur, baş ağrısıyla uyanırım güne. Çöp kutusuna atılmış binlerce intihar mektubu. Bazen, korkarım tabi yapabileceğim diye. Ama, seni görmek için çıkarırım resmini, bakar ve tekrar sakinleşirim yine. Düşünürüm; o acaba şimdi nerede, hangi evde, kiminle el ele? Sonra tekrar bulurum kendimi alkol şişelerinde. Film şeridi gibi geçer hayat önümden, ölüme yaklaştığımı hatırım ve giderim tekrar uzaklara. Her şeyin yemyeşil olduğu o cenneti hatırlatan diyarlara.

Tekrar kalktım, saat 14.00, öğlen olmuş ve tekrar merhaba. Elveda sevgilim, unutmadım seni hala. Gözyaşlarım akarken silecek biri yok nasıl olsa. Yalnızlığın kurbanı olmuş bir beden, ben. Oysaki senden önce duygusuz bir adamken, duygularla bir olmuşum bir anda. Beynimin içinde sancılar, ölümü hissettirirken bana yazdığım bu satırlar; ben seni yine hatırlarım ve yine vururum kendimi alkol kokan sokaklara.

Akşam oldu, uyandım tekrar, tekrar merhaba. Elveda sevgilim, bu gün 4 defa buldum kendimi alkol ile savaşta. Kaldıramıyor artık beynim, yavaş yavaş kaybediyorum kendimi. Son kez atıyorum kendimi az bir şey kalmış votkamın yanına. Başım dönüyor, dönüyor, ve tutamıyorum kendimi bir daha. Gözlerim kapanıyor, açamıyorum bir daha. Hastaneye kaldırıyorlar ama, yoğun bakımda bir genç; tutunamıyor hayata. Elveda, sevgilim; ölümüne elveda.

Günün anlam ve özeti; 1- Her birliktelik kalbinin emzireceği bir yeni bebektir. Önce emeklemeyi sonra yürümeyi öğretmen gerekir. Kalbinde ki sütü tüketmediler mi? Bazen hiç başlamaması, bir gün bitmesinden iyidir. Çünkü, çünkü beraberlik yaşlanırken bir terk ediş gençleşir. Seni hiç terk etmediler mi? (Zakkum – Hipokondriyak)
2- Bir kadeh rakının ardı sefer, her seferde yârin ızdırabı bekler. Kalkar gelir kapının ardından, yâr dediğin zalim yüreği kürekler.